H Τεχνικη Καθοδηγησης
Αυτο το βιντεο χρειαζεται Flash plugin, μπορειτε να επισκεφτειτε απ’ευθειας την μεταγραφη του βιντεου τεχνικη καθοδηγησης.
Accrochez les wagons, H Τεχνικη Καθοδηγησης
Joël : Καλησπερα σας, ονομαζομαι Τζοελ και εχω σοβαρο προβλημα ορασης. Και θα σας παρουσιασουμε τωρα την τεχνικη καθοδηγησης. Σας παρουσιαζω λοιπον τον Γκρεγκουαρ που ειναι ενας διαπρεπης επαγγελματιας. Ειναι δασκαλος μετακινησης. Ο δασκαλος μετακινησης ειναι αυτος που διδασκει ανθρωπους με μερικη η ολικη οπτικη αναπηρια να κινουνται με ασφαλεια στον δρομο. Αυτη η τεχνικη μπορει να φανει χρησιμη σε ολους. Μπορει να σας τυχει μια περιπτωση οπου να την χρησιμοποιησετε. Μπορει να συναντησετε καποιον στον δρομο, στο μετρο η καπου αλλου, με μερικη η ολικη οπτικη αναπηρια. Και αυτο το προσωπο μπορει να χρειαζεται την βοηθεια σας.
Grégoire : Επομενως το πρωτο πραγμα που θα πρεπει να κανετε ειναι να ρωτησετε αν το ατομο αυτο χρειαζεται οντως βοηθεια.Δεν σημαινει οτι επειδη ενα ατομο με οπτικη αναπηρια περιμενει στην ακρη του πεζοδρομιου, εχει απαραιτητα αναγκη απο βοηθεια. Ισως απλα περιμενει την σωστη στιγμη για να διασχισει τον δρομο. Γι αυτο το πρωτο πραγμα ειναι να ρωτησουμε το ατομο αν χρειαζεται βοηθεια. Συχνα οταν βοηθαμε ενα ατομο με οπτικη αναπηρια, πηγαινουμε πισω του, πιανουμε τον αγκωνα του και τον σπρωχνουμε προς τα μπροστα. Και κατω απ αυτες τις συνθηκες, το ατομο αυτο βρισκεται αντιμετωπο με εμποδια και αυτο δεν τον καθησυχαζει παρ’ολες μας τις καλες προθεσεις.
Grégoire : Βλεπετε ο Τζοελ αφεθηκε φυσιολογικα να παρει αυτην την θεση γιατι ξερει πολυ καλα οτι οταν ειναι πισω μου ειναι ασφαλης. Που σημαινει οτι το ατομο που ειναι πισω, δηλαδη το ατομο που οδηγειται, ξερει οτι ειναι παντα ενα βημα πισω σε σχεση με τον οδηγο του. Αυτο του δινει τεραστιο αισθημα σιγουριας γιατι αν βαδισει πανω σε κατι που τον τρομαζει, ξερει πολυ καλα οτι δεν θα πεσει αμεσως.
Joël : Ναι θα πεσω αμεσως μετα...
(Γελια)
Grégoire : Επομενως, απ την στιγμη που το ατομο εχει καταλαβει, κι ειμαστε ολοι σωστα τοποθετημενοι μπορουμε να ξεκινησουμε.
Grégoire : Οπως εχετε παρατηρησει οταν οδηγουμε καποιον πρεπει να κραταμε ενα σταθερο ρυθμο. Που σημαινει δεν πηγαινουμε ουτε πολυ γρηγορα ουτε πολυ αργα. Και για να βρουμε τον σωστο ρυθμο πρεπει να ρωταμε συχνα το ατομο, αν αυτος ο ρυθμος του ταιριαζει. Ο ρυθμος ειναι επισης σημαντικος, γιατι επιτρεπει στο ατομο να χρησιμοποιει την αντιληψη του. Που σημαινει, οτι αν βαδιζετε με κανονικη ταχυτητα, και ενα μετριοπαθες βημα, και ξαφνικα επιβραδυνετε το βημα σας. Για το προσωπο που βρισκεται πισω σας, αυτο θα τον βαλει σ’επιφυλακη και θα ξερει οτι κατι διαφορετικο συμβαινει.
Grégoire : Επομενως κραταμε ενα σταθερο βημα. Επιβραδυνουμε λιγο. Αυτο βαζει το ατομο σε εγρηγορση. Κι’ετσι αντιμετωπιζουμε το εμποδιο.
Grégoire : Τωρα λοιπον θα σας δειξουμε μια αλλη εφαρμογη της επιβραδυνσης, η οποια θα ακολουθειται αυτη την φορα απο ενα σταματημα, συγκεκριμενα στην ακρη ενος πεζοδρομιου η στην ακρη μιας σκαλας. Πρωτον περπατατε. Θα αλλαξετε το βημα σας για να δημιουργεισετε μια επιβραδυνση και αυτο θα προειδοποιησει το ατομο πισω σας οτι κατι συμβαινει. Και μετα θα σταματησετε στην ακρη του εμποδιου.
Joël : Ωραια, λοιπον για το κατεβασμα ειναι ακριβως το ιδιο οπως και για το ανεβασμα. Πρεπει να σταματησετε πριν απο τις σκαλες και πρεπει να σταματησετε στο τελος των σκαλιων. Ετσι ξερω ακριβως ποτε ετοιμαζομαστε να ξεκινησουμε και ποτε εχουμε φτασει εκει.
Joël : Αυτο που ειναι καλο στην τεχνικη των οδηγων μπορει να συνοψιστει σε τεσσερα σημεια. Το πρωτο ειναι οτι αισθανομαι ασφαλης επειδη ειμαι πισω απο τον οδηγο. Το δευτερο ειναι οτι το εδαφος προετοιμαζεται απο τον οδηγο. Το μπρατσο του δρα σαν λεβιες ταχυτητων. Επομενως καθε φορα που ο οδηγος ανεβαινει η κατεβαινει θα το αισθανθω και ετσι θα προειδοποιηθω για τις αλλαγες στα επιπεδα του δρομου. Αυτο εχει επισης αλλο ενα πλεονεκτημα. Το οποιο ειναι οτι ο οδηγος δεν χρειαζεται να μ’ενημερωσει για το τι συμβαινει. Μπορουμε να συζητησουμε τι καναμε σημερα, τι θα κανουμε αυριο, για ολα και για τιποτα. Μπορουμε να μην μιλαμε καθολου. Μπορουμε να κανουμε πεντε χιλιομετρα, σε εναν ανωμαλο δρομο, χωρις να μιλαμε, σαν να ειμασταν σε εναν κανονικο δρομο. Η τεχνικη καθοδηγησης ειναι αρκετη απο μονη της γιατι ειναι μια τεχνικη που βασιζεται στο σωμα. Θα αισθανθω τις κινησεις στο σωμα του οδηγου. Αυτο ειναι λοιπον το τριτο σημειο που ειναι πολυ σημαντικο. Αυτο σημαινει οτι μπορω να κουβεντιαζω. Που οπως και να το κανουμε ειναι πιο ευχαριστο. Το τελευταιο σημειο, ειναι οτι αν για καποιο λογο, δεν αισθανομαι ασφαλεια, μπορω να αφησω το μπρατσο του οδηγου. Δεν ειμαι εξαναγκασμενος απο ενα ατομο πισω μου που μου κραταει το μπρατσο. Ετσι μπορω να ελευθερωθω οταν θελω. Και μετα μπορουμε να συζητησουμε το προβλημα. Και μετα μπορουμε να συνεχισουμε.
Grégoire : Οταν οδηγειτε ενα ατομο στον δρομο, συχνα θα συναντησετε ενα στενο περασμα. Σ’αυτην την περιπτωση πρεπει να προειδοποιησετε το προσωπο που οδηγειτε, οτι αυτος η αυτη πρεπει να τοποθετηθει πισω σας. Το μονο που χρειαζεται ειναι να κανουμε μια πολυ απλη κινηση. Τοποθετεις το μπρατσο σου πισω απο την πλατη σου. Το ατομο μετακινειται πισω σου και με ηρεμια διασχιζεις, εχοντας αρχικα επιβραδυνει το βημα σου, σ’ αυτο το στενο περασμα. Και οταν το στενο περασμα τελειωσει , επιστρεφεις το μπρατσο σου μπροστα και το ατομο επιστρεφει κι αυτο στο πλαι σου.
Grégoire : Για να παρουσιασουμε μια καρεκλα σ’ενα ατομο με οπτικη αναπηρια, εχουμε παντα την ταση να του εξηγησουμε την διευθυνση της καρεκλας σε σχεση μ’αυτον. Ετσι δυσκολευουμε την ζωη μας. Στην πραγματικοτητα πρεπει απλως να παρεις το χερι του ατομου, να το τοποθετησεις στο πισω μερος της καρεκλας και να αφησεις το ατομο να αισθανθει την διευθυνση της καρεκλας και να καθισει σ’αυτην με τον δικο του τροπο.
Grégoire : Σαν συμπερασμα μπορουμε να πουμε, οτι εισαστε υπευθυνοι για το ατομο που ειναι πισω σας. Μην το ξεχνατε.
Joël : Επομενως αυτο που ειναι καλο μ’αυτην την τεχνικη, ειναι οτι μπορειτε να την διδαξετε σ’ολον τον κοσμο. Ειναι πολυ απλη. Μπορειτε να την διδαξετε στους συγγενεις σας, στους γονεις σας, στους μαθητες σας, στους συναδελφους σας και στους φιλους σας.
Generic : A movie of Joël Olekhnovitch, Grégoire Guillot, Jacques-Olivier Souttre. Music : Pascal Dessein. Audiodescription : Anne-Sophie Duguay.