Polskie video
Technika przewodnictwa
Polskie video
Ten film potrzebuje wtyczki Flash, możesz przejść do kopii techniki przewodnictwa.
Accrochez les wagons, technika przewodnictwa
Joël : Cześć, mam na imię Joel, jestem bardzo niedowidzący. Teraz zaprezentujemy Państwu technikę przewodnictwa. Tak więc, przedstawiam Gregoire, który jest wybitnym profesjonalistą. On jest instruktorem lokomocji. Instruktor lokomocji jest osobą, która uczy niedowidzących i niewidomych jak poruszać się bezpiecznie po ulicy. Ta technika może być używana przez wszystkich. Możesz znaleźć się w sytuacji, w której będziesz mógł ją użyć. Możesz spotkać osobę niedowidzącą lub niewidomą na ulicy, w metrze lub właściwie wszędzie. I ta osoba może potrzebować Twojej pomocy.
Grégoire : Pierwszą rzeczą, którą należy zrobić jest nawiązanie kontaktu przez zapytanie, czy osoba potrzebuje pomocy. To, że niedowidzący lub niewidomy czeka na chodniku, nie musi koniecznie oznaczać, że potrzebuje pomocy. Może po prostu czekać na odpowiedni moment, by przejść przez ulicę. Więc pierwszą rzeczą, jaką należy zrobić, to zapytać, czy on lub ona potrzebuje pomocy. Często, gdy pomagamy osobie niewidomej, podchodzimy od tyłu, łapiemy ją za łokieć i pchamy. I w dokładnie takim ustawieniu, osoba niewidoma musi się zmierzyć z nieznanymi przeszkodami i nie czuje się pewnie, pomimo naszych najlepszych chęci pomocy.
Grégoire : Zobaczcie, Joel przybrał swoją pozycję naturalnie, ponieważ dobrze wie, że będąc zaraz za mną, jest bezpieczny. To oznacza, że osoba, która jest z tyłu, która jest prowadzona, wie, że jest zawsze jeden krok za osobą prowadzącą. To daje niesamowite poczucie bezpieczeństwa, ponieważ jeśli przemieszcza się w kierunku czegoś, co może mu zagrozić, wie dobrze, że nie przewróci się natychmiast.
Joël : Tak, przewrócę się później!
(Åšmiech)
Grégoire : Więc, kiedy osoba zrozumie i kiedy wszyscy są w dobrej pozycji, możemy teraz iść do przodu.
Grégoire : Jak zapewne zauważyłeś, kiedy prowadzisz osobę musisz utrzymać pewne tempo. Nie powinieneś iść za szybko ani za wolno. I żeby wiedzieć jakie jest właściwe tempo, powinieneś regularnie pytać osobę, czy jest odpowiednie. Tempo jest ważne jeszcze z jednego powodu, ponieważ pozwala ono osobie użyć jej własnej czujności. To oznacza, że jeśli idziesz z normalną prędkością, ze średnim tempem kroku i nagle zwolnisz. Dla osoby, która jest za tobą, będzie to sygnał i będzie wiedziała, że przed nami jest przeszkoda.
Grégoire : Tak więc utrzymujemy stałe tempo kroku. Zwalniamy odrobinę. To wzmaga czujność osoby. I dajemy sobie radę z przeszkodą.
Grégoire : Teraz pokażemy Wam inny sposób wykorzystania zwalniania kroku, po który następuje zatrzymanie; w tym przypadku, na krawędzi chodnika lub schodów. Na początek po prostu idziesz. Zmieniasz tempo kroku w celu zwolnienia go, to ostrzega osobę za tobą, że coś się zbliża. I potem zatrzymujesz się u stóp przeszkody.
Joël : By zejść schodami w dół, jest tak samo jak wejść w górę. Powinieneś zatrzymać się przed schodami oraz powinieneś zatrzymać się na ich końcu. Dzięki temu wiem kiedy dokładnie zaczynamy schodzić i kiedy kończymy.
Joël : To co jest dobre w technice przewodnictwa, może być zebrane w czterech punktach. Pierwszy punkt: Czuję się bezpiecznie, ponieważ jestem schowany za przewodnikiem. Drugi punkt: trasa jest przewidywana przez prowadzącego. Jego ramię działa jak dźwignia. Za każdym razem kiedy przewodnik poruszy się do góry lub do dołu, ja to czuję i dzięki temu jestem ostrzegany o zmianie poziomu trasy. I to ma jeszcze jedną zaletę. Przewodnik nie musi mi mówić, co się w danej chwili dzieje. Możemy rozmawiać o tym, co robiliśmy dziś, co będziemy robić jutro, o wszystkim. Nie musimy nawet wcale rozmawiać. Możemy iść pięć kilometrów, jak na przechadzce, bez rozmawiania. Technika przewodnictwa jest wystarczająca sama w sobie, ponieważ bazuje na ruchu ciała. Jestem w stanie wyczuć ruchy ciała przewodnika. Jest to trzeci istotny punkt. Oznacza to, że mogą rozmawiać. Co jest znacznie przyjemniejsze. Ostatni punkt jest taki, że jeśli z jakiegoś powodu poczuję się zagrożony, mogę się puścić. Nie jestem skrępowany przez osobę, która trzyma mnie za ramię od tyłu. Mogę puścić się, kiedy chcę. I po takiej sytuacji, możemy omówić problem. I potem możemy iść dalej.
Grégoire : Kiedy prowadzisz osobę po ulicy, możesz często napotkać wąskie lub utrudnione przejście. W takiej sytuacji musisz dać osobie, którą prowadzisz do zrozumienia, że powinna schować się za tobą. To wymaga prostego ruchu. Chowasz swoje ramię za plecami. Osoba chowa się za tobą i spokojnie idziecie tą wąską ścieżką, zwolniwszy oczywiście kroku. A kiedy utrudnienia się skończą, powracasz ramieniem do normalnego ułożenia i osoba też wraca na miejsce u twojego boku.
Grégoire : Aby pokierować osobę niewidomą do krzesła, często kusi nas by wyjaśnić położenie krzesła w stosunku do osoby. To tylko komplikuje sprawę. Najprościej wziąć rękę osoby, położyć ją na oparciu krzesła i pozwolić wyczuć położenie krzesła i usiąść tak jak mu wygodnie.
Grégoire : Jako podsumowanie możemy powiedzieć, że jesteś opiekunem osoby, która jest za tobą. Nie zapominaj o tym.
Joël : I co jest piękne w tej technice, to że możesz nauczyć jej każdego. Jest bardzo prosta. Możesz nauczyć jej swoich bliskich, rodziców, uczniów, kolegów oraz przyjaciół.